Credits: HBOCredits: HBO

Waarom journalisten iets van The Newsroom kunnen leren

door • 17/07/2013 • FeaturesReacties (0)212

Even was The Newsroom het gesprek van de dag bij de koffieautomaat. Op Amerikaanse redacties vonden mensen de dramaserie totaal niet aansluiten op de werkelijkheid. Hoofdredacteur Steffie is het daar niet mee eens en vindt dat journalisten zelfs iets kunnen leren van The Newsroom.

Natuurlijk wordt er op geen enkele redactie zo snel gepraat als op die van ACN. Ook zijn de gesprekken in het echt lang niet allemaal zo inhoudelijk en intelligent. Toch zijn er genoeg realistische lessen uit The Newsroom te halen. Elke journalist zou naar de dramaserie moeten kijken om zichzelf aan een paar simpele principes te herinneren.

Het is makkelijker om niet te veranderen, dat weet ik. Het is simpel om volgens bepaalde patronen te werken, om verhalen van andere media over te nemen en keer op keer dezelfde bronnen te gebruiken. Maar makkelijk is lang niet altijd beter. Creativiteit wel. Neal laat zien waarom. Nee, dan refereer ik niet naar zijn talloze pogingen om een item over Bigfoot te pitchen. Zijn cyberverhaal waarbij hij Sloan moest trollen was wel inventief, maar zijn hoogtepunt was natuurlijk de blogger in Egypte. Hij keek verder dan de usual suspects en vond een local die als geen ander kon laten zien wat er gaande was in Caïro. Daar kan geen dure cameraploeg tegenop.

MacKenzie weet er ook alles van met haar Newsnight 2.0. Al hangt dat net zo veel van lef af als van vernieuwing. Zij liet het ‘never change a winning team’ voor wat het is en gooide alles om. Nieuws is nieuws en geen entertainment. Nieuws wordt nieuws door feiten en goede bronnen. Uiteraard moeten journalisten het publiek dienen en van informatie voorzien. Dat betekent alleen niet dat de kijkers bepalen wat ze te zien krijgen. Iets dat in The Newsroom toch ook gebeurde met de Casey Anthony-zaak. Gelukkig kwamen ze daar wel weer op terug. Kijkcijfers zijn dan ook niet belangrijk. Laat omroepbazen zich daar maar druk over maken.

Die hoge piefen hebben het ook druk met vriendjespolitiek, maar daar heeft een serieuze journalist niets mee te maken. Je zit niet achter je nieuwsdesk om vrienden te maken. Het is fijn als bepaalde bronnen je nog eens te woord willen staan, maar dat is geen reden om het ze makkelijk te maken. Will McAvoy is snoeihard en trekt zich niets aan van wat de geïnterviewden van hem vinden. En terecht. Zo komen de beste verhalen boven tafel.

De laatste les geldt niet alleen voor journalisten. Begin nooit een relatie op de werkvloer. Ook geen bijna-relatie. Vooral niet als je zo vreemd als Maggie bent en je hebt iets met Don, maar je wilt met Jim zijn. Wat er gebeurt als je het toch doet? Dit.

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.